ตู้ปันสุขเหมาะสมกับสังคมไทยใช่หรือ

ตู้ปันสุขเหมาะสมกับสังคมไทยใช่หรือ นับเป็นเวลาหลายวันมานี้ได้มองเห็นสถานะการณ์หนึ่งตามสื่อโซเชียลเน็ตเวิร์คต่างๆเป็นตู้ปันสุข ที่มีหลายครอบครัวลงมาช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ร่วมกันเองโดยไม่มีกันเกี่ยวข้องกับทางเมือง


นับเป็นการช่วยเหลือเจือจุนกันในยามวิกฤตที่ดีอย่างนึง ตู้ปันสุขเหมาะสมกับสังคมไทยใช่หรือ แต่ว่ามีคำถามที่เกิดขึ้นตามมาภายหลังกำเนิดดราม่าในสื่อเครือข่ายสังคมว่า ในความเป็นจริงแล้ว ตู้ปันสุขเหมาะสมกับสังคมไทยใช่หรือ ภายหลังจากปรากฏภาพข่าวสารที่ว่าคนมาแย่งของในตู้กันกระทั่งหมดภายในช่วงระยะเวลาไม่ถึง 3 นาที นักเขียนต้องการจะชี้แจงในวงเจรจาที่กำลังโต้เถียงกันเรื่องปัญหาที่ว่า ตู้ปันสุขเหมาะสมกับสังคมไทยใช่หรือไม่ แม้กระนั้นก็เกรงว่าจะโดนคนที่มีจริยธรรมเด่นกว่าราษฎรเค้ารุมกระทืบเอา (ฮ่า) กลับมาที่คอนเซ็ปของตู้ปันสุขกันก่อนจะไปเอ่ยถึงเรื่องจริยธรรมต่างๆแคมเปญตู้ปันสุขนี้ได้รับอิทธิพลมาจากวัฒนธรรมตะวันตก แบบอย่างที่มีให้มองเห็นก็โครงงานแบ่งปันหนังสือ หรือพวก free food ต่างๆแม้กระนั้นสิ่งหนึ่งที่สังคมตะวันตกให้ความเอาใจใส่กับการแบ่งปันก็คือบรรทัดฐานที่พวกเค้าใช้ดูตนเองนั่นแหละ ของกินที่เค้าเอามาจ่ายแจกก็คือของกินที่เค้าสามารถกินได้ในทุกวี่ทุกวัน ไม่ใช่ มาม่า ไข่ น้ำมันพืช ของหวานก๊อบแก็บ ห้าบาทสิบบาท ปลากระป๋อง อะไรอย่างงี้ โน่นทำให้เห็นว่า ผู้ที่เค้าเอามาให้เนี่ย เว้นแต่ไม่ประเมินด้วยบรรทัดฐานของตนแล้วยังตีค่าผู้ที่รับตามสิ่งที่แจกด้วยเหมือนกัน พอเพียงมีใจความสำคัญเรื่องคนยากจน คนลำบากเข้ามาเกี่ยวโยงแล้ว ก็จะมีคนประเภทที่คุณธรรมเด่นกว่าประชาชนออกมาประนาม รุมสาปคนยากจน พูดว่าคนยากจนไทยเป็นพวกเห็นแก่ตัว ไม่มีมรรยาท โลภมาก นานับประการแต่ว่าไม่คำนึงถึงว่าผู้ที่มีลักษณะพวกนี้ไมได้มีเพียงแค่คนยากจน ทดลองหันไปดูพวกชนชั้นกลางหรือพวกคนมั่งคั่งก็มีลักษณะของการเอาชีวิตรอดอย่างนี้ไม่แตกต่างกัน ดีไม่ดีหนักกว่า แนบเนียนกว่าการไปรุมแย่งไข่หรือปัดกวาดซองมาม่าด้วย คอนเซปจริงๆของแผนการแบ่งปันของกินให้ผู้ที่ได้รับผลพวงจากวิกฤตต่างๆนี้มันอยู่ที่ คนให้กับผู้รับไม่ต้องมามีความเกี่ยวข้องกัน ผู้รับก็ไม่ต้องมารู้สึกว่าเคราะห์ดีคุณกัน ไม่ต้องมารับของจากมือถ่ายภาพลงโซเชี่ยลว่า ฉันมาทำความดีแล้วนะด้วยการเกื้อกูลพวกไม่ค่อยได้รับโอกาศเหล่านี้ แม้กระนั้นเพียงพอมีตู้ปันสุขในฉบับคนประเทศไทยปุ๊ป ก็ต้องมีการต่อว่าดกล้องรอดูอย่างกับว่าตัวเองนั้นเป็นพวกนักบุญ เอาตู้ปันสุขมาทดลองจริยธรรมของคน แล้วยกฐานะจริยธรรมของตนว่าดีเลิศกว่ากลุ่มคนเหล่านี้ที่มาคอยรุมทึ้งของบริจาค เสร็จและจากนั้นก็เอามาลงโซเชี่ยล ติเตียนดูแคลนดูหมิ่นเหยียดหยาม ราวกับว่าตนเองเด่นกว่ามนุษย์มนาทั่วๆไป (แม้กระนั้นตนเองก็ฝ่าฝืน privacy หรือแม้กระทั้งคอนเซปของตู้ปันสุขก็ไม่สนใจอีกด้วยว่ามีเพื่ออะไร)

Author: Dean Hughes